VİDEOMU İZLE İnsan yapısı kanun, örf ve adetlerin, müeyyideleri ne olursa olsun, yaradılışımızın, genlerimize kazıdığı temel içgüdüler ve doğal kanunlar karşısında, hiçbir geçerliğinin olmadığını çok küçük yaşlarda öğrendim ben. Annem, henüz on yedi yaşlarındayken, beni doğururken ölmüş. O zamanlar babam da o yaşlarda bir gençmiş. Ondan sonra, babaannem bizimle yaşamaya başlamış ama babam benimle ilgilenmesine pek izin vermemiş. Annemin ölümüyle boşalan kalbindeki bütün sevgiyi bana vermiş. Her şeyimle bizzat kendisi ilgilenmeye, bana gözü gibi bakmaya başlamıştı. Beni o kadar seviyordu ki, bu ilginin bende yarattığı şımarıklıkları bile büyük bir sevecenlikle kabullenir, hatta bu halimden hoşlanırdı bile. Zamanla ben de ona öyle bir alışmış öyle bir bağlanmıştım ki yanından hiç ayrılamaz, kucağından inmez olmuşum. Birlikte olduğumuz zaman gözümüz başka kimseyi görmez, hatta babaannemin evdeki mevcudiyetini bile yadırgardık. Kendimi bildim bileli babamın beni soyup elleri ile ...